„Młodzieżowa Akademia Bezpieczeństwa – ratujemy i uczymy ratować” jest pilotażowym projektem, realizowanym na terenie województwa podkarpackiego.

Bierze w nim udział ponad 150 uczniów, uczęszczających do 10 szkół gimnazjalnych, zlokalizowanych na terenach wiejskich lub małych miast.Do każdej z grup uczniów przyjeżdżają studenci kierunku Ratownictwo Medyczne, Uniwersytetu Rzeszowskiego i przekazują im wiedzę z zakresu pierwszej pomocy.

Podczas zajęć realizowanych w ramach projektu, uczniowie poznają nie tylko podstawowe pojęcia, związane z pierwszą pomocą, np.: resuscytacja krążeniowo – oddechowa, łańcuch przeżycia, utrata przytomności, złamanie, krwotok, lecz mają przede wszystkim możliwość przećwiczenia praktycznych umiejętności takich jak: wykonywanie resuscytacji krążeniowo-oddechowej na fantomach,  obsługi AED - automatycznego defibrylatora zewnętrznego w przypadku zawału serca czy też postępowania w przypadku podejrzenia urazu kręgosłupa czy porażenia prądem.

Mówią, że są „aniołami za życia”. Ratownicy medyczni - jak wygląda ich codzienna praca? Rozmawiamy z Krzysztofem Woszczakiem, ratownikiem z Powiatowej Stacji Pogotowia Ratunkowego w Mielcu.

- Dlaczego wybrałeś akurat taki, niełatwy przecież, zawód ratownika medycznego?

- Kiedy chodziłem do szkoły średniej miałem w internacie kolegę, który bardzo często miał ataki padaczki. O ile na początku budziło to we mnie spore emocje, to później stało się jakby codziennością. Bywało, że z atakiem epilepsji współlokatora mierzyłem się średnio raz w tygodniu, co oswajało mnie z myślą, że można opanować emocje, by skutecznie, rozsądnie zareagować nawet w naprawdę trudnej sytuacji.

Takich czynników, które złożyły się na wybór tego zawodu było jednak więcej. Przyczynił się do tego chociażby fakt, że kilkakrotnie udzielałem pomocy poszkodowanym. I nie były to tylko skaleczenia, czy urazy typu skręcenie w stawie skokowym. Zetknąłem się również z poważniejszymi przypadkami, chociażby nagłe zatrzymanie krążenia. Już wtedy wiedziałem, że to jest to co chcę robić w życiu – pomagać innym.

Miło nam poinformować, że nasz serwis objął patronatem medialnym platformę edukacyjną: "ZABURZENIARYTMU.PL". Serdecznie zapraszamy do zapoznania się z materiałami multimedialnymi pt. Wybrane zaburzenia rytmu serca.

Zaburzeniarytmu.pl to nowa platforma edukacyjna dotycząca najczęstszych zaburzeń rytmu serca z którymi spotykamy się podczas swojej codziennej pracy. Przedstawiona platforma edukacyjna to wspaniały sposób do  wymiany poglądów i wzbogacenia wiedzy praktycznej stosowanej podczas prowadzenia czynności ratunkowych w nagłych stanach sercowo-naczyniowych.

Są wzywani do chorych, są obecni przy wypadkach i katastrofach, codziennie walczą z czasem o życie ludzkie. To ratownicy medyczni. Los poszkodowanych zależy od ich wiedzy i umiejętności. Muszą być sprawni fizycznie, odpowiedzialni i odważni. Muszą szybko i zdecydowanie podejmować decyzje. Muszą działać

Mówią o sobie, że są częścią systemu ratownictwa podobnie jak lekarz, pielęgniarka, koordynator centrum powiadamiana medycznego, dyspozytor medyczny i kierowca. Potrafią udzielić kwalifikowanej pomocy medycznej i w sposób specjalistyczny wdrożyć czynności ratunkowe. W Kościanie jest ich kilkunastu.

Zespoły ratownictwa medycznego tworzą karetki specjalistyczne i podstawowe. W Kościanie są obie. W karetce podstawowej (oznaczonej literą P) pomocy muszą udzielać minimum 2 osoby uprawnione do wykonywania medycznych czynności ratunkowych. W tym zespole nie ma lekarza. Natomiast w karetce specjalistycznej (S) pomocy muszą udzielać minimum 3 osoby, z których dwie są ratownikami medycznymi lub pielęgniarkami systemu, a jedną musi być lekarz. Zdecydowanie częściej wyjeżdżają karetki podstawowe.

Jak wygląda praca ratownika medycznego? Jakie są podstawowe problemy tego zawodu? Z czym nietypowym ratownik medyczny spotyka się w Łodzi i co przedstawiciele tego zawodu sądzą o szpitalach?

Szpitale państwowe, szpitale prywatne

Z Maćkiem i Piotrem – znajomymi, ale pracującymi w innych oddziałach i dla innych placówek spotykam się we wtorek, gdy kończą swoje zmiany. Ratownicy od początku zarzekali się, że nie mają nic ciekawego do powiedzenia, ale nie chcieli rozmawiać w miejscu publicznym. Jedziemy zatem do mieszkania jednego z nich. Na początku rozmowa nam się nie klei, pytam więc o temat dość ogólny, jakim jest kondycja szpitali w Łodzi.

Maciek wzrusza ramionami. - Przede wszystkim, jeśli już, to trzeba odróżnić szpitale państwowe od prywatnych. To chyba oczywiste. Szpital państwowy zajmuje się nie leczeniem, a świadczeniem usług medycznych. Chodzi o to, żeby NFZ dał pieniądze, a szpital jeszcze zaoszczędził. Często potrzeby człowieka stają się po prostu nieopłacalne.

Piotr dodaje – W szpitalach prywatnych sprzęt, jakość świadczonych usług i dobry personel to ważny punkt w ich polityce jakości. W państwówce te założenia istnieją, ale często nie są zgodne z rzeczywistością. W kilku szpitalach państwowych w Łodzi nie jest wykonywana odpowiednia toaleta, a jeśli już, to zbyt późno. Dotyczy to osób starszych z demencją i Alzheimerem, które nie potrafią wywalczyć swoich praw. Na szczęście ma to raczej charakter incydentalny.

Praca w biurze jest powszechnie uważana za bezpieczną dla zdrowia. Jednak spędzanie całego dnia za biurkiem, niezdrowy styl życia, dodatkowo stres, może być przyczyną zaburzeń w prawidłowym funkcjonowaniu naszego organizmu. Powyższe czynniki negatywnie wpływają na organizm ludzki, przyczyniając się do wystąpienia określonych objawów czy schorzeń. Atak serca wymienia się wśród najczęstszych wypadków, do jakich dochodzi w miejscu pracy.

Dlaczego defibrylator AED jest potrzebny?
Szacuje się, że w Polsce z przyczyn związanych z nieprawidłowym działaniem serca umiera ponad 160 tys. osób rocznie. Większość to ofiary Nagłego Zatrzymania Krążenia, często mylonego z zawałem.
Co zatem zrobić, gdy osobie siedzącej obok nas nagle przestaje bić serce?  Gdy dochodzi do NZK – ustaje krążenie krwi, zanika puls, ofiara traci przytomność i nagle upada. Śmierć następuje w ciągu zaledwie kilku minut, o ile natychmiast nie zostanie udzielona pomoc.

Do udzielenia takowej zobowiązuje każdego obywatela Ustawa o Państwowym Ratownictwie Medycznym z dnia 8 września 2006 roku.  Mówi ona, że osoba, która znajdzie się na miejscu zdarzenia powinna podjąć niezbędne czynności mające na celu uratowanie człowieka w stanie nagłego zagrożenia życia. Obejmuje to prawo do użycia udostępnionych do powszechnego obrotu produktów oraz wyrobów medycznych. Jednak świadomość tego, do czego służy AED  i jak się nim posługiwać jest w społeczeństwie nadal bardzo niska.

Fot. Physio Control. Defibrylacja z użyciem AED