Artykuł z nieistniejącej już dzisiaj gazety "KOŁO BRZEGU" opublikowany dzięki uprzejmości użytkownika naszej strony "GRZECHRAT - a" . W owym czasie jako sanitariusz kołobrzeskiego pogotowia ratunkowego, uczestniczył w akcji ratowniczej (na zdjęciu z kroplówką w ręku) udzielając pomocy poszkodowanym w wypadku kolejowym przy ul. Wschodniej w Kołobrzegu. Jak sam wspomina, bardzo dokładnie pamięta ten dzień i cierpienie ludzi uczestniczących w tym zdarzeniu . Dzisiaj jest ratownikiem medycznym w Posterunku Ratownictwa Medycznego w Rymaniu .

Być może wtedy zabrakło takich pomysłów jak promowana przez nasz serwis ogólnokrajowa akcja "BEZPIECZNY PRZEJAZD - Zatrzymaj się i żyj" .

Poniższy artykuł bardzo dokładnie oddaje atmosferę tamtego dnia.

Artykuł archiwalny: KOŁO BRZEGU NR 3 6-19.10.1994 Fot. W. Kramarczyk i M. Dowżycki

KOLEJOWA MAKABRA, czyli dzień, w którym płakało miasto

Połowa sezonu letniego. 27 lipca 1992 roku. Prasa donosi: "Dwóch mężczyzn zmarło w szpitalu, sześciu znajduje się pod opieką chirurgów. Pełny autobus linii nr 4 wpadł pod pociąg na przejeździe na ul. Wschodniej w Kołobrzegu. Sześciowagonowy pociąg elektryczny z Koszalina do Kołobrzegu przejechał jeszcze  17 metrów i zatrzymał się, mając po prawej stronie autobus wciśnięty pomiędzy wagony a słup trakcyjny.

Do tragedii doszło o godzinie 11.45. Pięć karetek pogotowia było akurat w dyspozycji. Kołobrzeżanin w wieku ok. 40 lat zmarł na

skutek wewnętrznych obrażeń. Druga ofiara nie została zidentyfikowana. Kierowca autobusu był trzeźwy. Przed przejazdem wysadzał jeszcze kilka osób. Zatrzymał się przy znaku stop. - Nie widziałam tego pociągu - powiedziała chwilę po wypadku pasażerka. (...) Siedziałam z tyłu, ktoś krzyknął "pociąg". Instynktownie skoczyłam do przodu. Trafił nas w tył. Siedząca obok mnie kobieta wypadła przez okno (...). Strażacy cięli blachy, aby pomóc wydostać się uwięzionym pasażerom. Zabrakło pół metra, aby pociąg "przeleciał" nie zaczepiając zderzaka... ("Głos Pomorza" 28 VII 92)

Jest kilka przyczyn wypadków zdarzających się w górach. Jednak chyba największym, podstawowym jest brak wyobraźni i realnej oceny własnych umiejętności. Aby wyeliminować lub zminimalizować ten aspekt, należy zdobyć odpowiednie doświadczenie w poruszaniu się zimą po górach (najlepiej pod okiem fachowca – doświadczonego przewodnika wysokogórskiego), a także poznać metody ratowania się z opresji i umiejętnego zastosowania ich w skrajnych sytuacjach, które najczęściej zaskakują. Jednakże fundamentalną zasadą powinna być świadomość, że człowiek nie ma szans zwyciężyć z górskim żywiołem, więc dla własnego bezpieczeństwa powinien nauczyć się współistnieć z nim i poznać jego prawa.

Wojewódzka  Stacja  Pogotowia  Ratunkowego  w  Szczecinie, Filia w Kołobrzegu, Podstacja w Rymaniu działa od 1  stycznia 2007 r. W skład zespołu Posterunku w Rymaniu wchodzą: Piotr Bartnicki, Marcin Borowski, Mirosław Majtczak, Adam Schuster, Grzegorz Wasiak.

Obsługują  teren  Gminy Rymań po Pniewo i Wićmice, Sławoborze pod Świdwin, Gościnko  oraz  część Gminy Gościno. Ich  głównym zadaniem jest udzielanie pierwszej  pomocy w stanach  zagrożenia
życia, w przypadkach: nagłych zachorowań  lub  pogorszeń stanu zdrowia, wypadków, porodów.
Jak podkreślają zdarza  się, że wzywani są w sytuacjach naprawdę błahych.
Proszą więc, aby pogotowie  ratunkowe  wzywano  w chwili,  kiedy  faktycznie  uważamy, że stan osoby potrzebującej  pomocy  medycznej  jest poważny.

Miło nam poinfrmować, że serwis Ratownik-med.pl przyłączył się do ogólnopolskiej akcji: BEZPIECZNY PRZEJAZD – „Zatrzymaj się i żyj!”

Wypadki na przejazdach kolejowo-drogowych zawsze budzą wiele emocji. Zderzenie samochodu, który waży kilka ton z pociągiem o masie kilkuset, a nawet kilku tysięcy ton jest prawie zawsze tragiczne w skutkach. O niebywałym szczęściu mogą mówić ci, którzy z takiego wypadku wyszli bez uszczerbku na zdrowiu i życiu.

Droga hamowania pociągu towarowego o masie 1800 ton jadącego z prędkością 50 km/h wynosi około 500 m, droga hamowania samochodu osobowego jadącego z tą samą prędkością to około 30 m!

Dramatyczne okoliczności tragedii powtarzających się kilkaset razy w roku zmuszają do przypominania o zasadach bezpieczeństwa na przejazdach, uświadamiania, że zatrzymanie się i sprawdzenie czy nie nadjeżdża pociąg jest w stanie uratować życie.

Zapobieganie wypadkom na przejazdach kolejowo-drogowych stało się celem zarządcy polskiej sieci kolejowej – PKP Polskie Linie Kolejowe S.A. – który w 2005 roku rozpoczął kampanię społeczną Bezpieczny przejazd – „Zatrzymaj się i żyj!”. Kampania jest adresowana do wszystkich użytkowników dróg (kierowców, rowerzystów, pieszych). Osobny przekaz jest kierowany do najmłodszych.

Na pomysł zorganizowania takiej kampanii w latach sześćdziesiątych XX wieku pierwsi wpadli Japończycy. Dołączyły do nich inne kraje. Wśród organizatorów znalazły się zarządy kolei, zarządy dróg, policja, środki masowego przekazu, o przebiegu kampanii dyskutowano nawet w parlamentach. Wszędzie zwracano uwagę, że najczęstszą przyczyną wypadków na przejazdach (zawsze ponad 90%) jest nieostrożność kierowców.

Mieleckie Pogotowie Ratunkowe rozpoczęło kampanię, której celem jest nakłonienie mieszkańców całego powiatu mieleckiego do wyraźnego numerowania swoich posesji. Serwis Ratownik-med.pl w pełni popiera tą inicjatywę i przyłącza się do promowania tego pomysłu.

 Niewłaściwe oznaczenie posesji albo jego zupełny brak  jest problemem ogólnokrajowym z którym zmaga się w swojej codziennej pracy wiele zespołów wyjazdowych ratownictwa medycznego. Dla akcji ratunkowej znaczenie mają minuty czy nawet sekundy, a tymczasem chory lub jego bliscy nie są w stanie wyjaśnić, gdzie właściwie mieszkają.