Kobieta ratownikiem medycznym

karolcia109 napisał:

Witam!!!!
AlaRM jeżeli byłyby zespoły 3 osobowe P wtedy kobiety miałyby wieksze szanse na prace w karetce jako Ratownik Medyczny, a tak nie ma co się łudzić, że nie chcą tam nas. Ale z jednej strony nie jest dla mnie to nic dziwnego bo gdy przyjdzie do dżwigania noszy to kobieta drobnej postury nie da rady sobie. Ja osobiście nie chciałabym pracować w zespole 2 osobowym bo czułabym się pewnie tam jak piąte koło u wozu gdzie każdy jest zmuszony mieć ze mną dyżur(bojąc się czy dam sobie radę dżwigając nosze z pacjentem)....!!!!Na początku szkoły też żyłam tylko tym żeby pracować w karetce jako Ratownik Medyczny ale teraz już wiem, że nie ma tam dla nas miejsca gdy będą tylko zespoły 2 osobowe...Ale praca w szpitalu na oddziałach,czy na ratunkowych izbach przyjęć też jest dobrą pracą..Moim zdaniem jeśli ktoś zostaje ratownikiem z powołania to nie ważne czy będzie ratował ludzkie życie w karetce czy w szpitalu, ważne, że będzie to robił z zamiłowania do tej pracy!!!!
Pozdrawiam Karolcia109

I jaki z tego morał...?

Właśnie sama się zastanawiam do czego została przytoczona moja wypowiedź???

netze napisał:

Z całym szacunkiem do koleżanki kaja43, każdy ma prawo do interpretacji swoich przemyśleń na forum, i nie mam podobnych odczuć w stosunku do kolegi Tytusa.
Nasuwa mi się tutaj jedno pytanie dotyczące pracy która wykonujemy, na podstawie wypowiedzi koleżanki, odnoszę wrażenie że rozmawiamy tu o pracy w sanatorium, poproś tego , poproś tamtego, poproś strażaka ratownika, poproś policjanta etc etc.
Reasumując, biorąc pod uwagę stan zagrożenia życia pacjenta( niech będzie wstrząs)

1. Odebranie wezwania o pomoc, zadysponowanie zespołu ( niech będzie tak jak powinno być, a trwa to dłużej) 1min
2. Czekanie na łaskawego lekarza , który pracuje przy okazji w poradni , izbie przyjęć, oddziale szpitalnym, 5 do 10 min
3. dojazd do miejsca zdarzenia w mieście (niech bedzie blisko) 4km 4min
4. wejście na te czwarte piętro niech będzie 1min
5 . Krótkie badanie podmiotowo przedmiotowe 3 min
6. przygotowanie pacjenta do transportu 5min
7.Proszenie kogokolwiek o pomoc , niech będzie strażaków kolejne 6 min z dojazdem
W sumie mamy minut 25 , to czas wyśrubowany
Nie wydaje się Pani, że w tej sytuacji nie bardzo jest czas na proszenie kogokolwiek o pomoc?
Pytam zatem jeszcze raz, mówimy tutaj o ratownictwie medycznym , czy pracy w sanatorium?

Drogi kolego, nie mam ochoty Z Tobą polemizowac ...pracuję pewnie tyle lat w karetce, ile Ty ich masz ....od urodzenia..:/
Dyżuruję najczęściej na karetce P (dwuosobowej!), czasem na S (z lekarzem)...więc nie mów mi o pracy w sanatorium, dobrze?
Złota godzina obowiązuje nas przy pacjencie urazowym. Pacjenta we wspomnianym przez Ciebie wstrząsie - zanim zaczniesz transportowac - MUSISZ CHYBA USTABILIZOWAC? WDROZYC NIEZBEDNE PROCEDURY, ALGORYTMY? Potrafię ocenic stan pacjenta SZYBKO. Potrafię również zorganizowac sobie pracę tak, by nie działac na szkodę pacjenta. Sadzę że jeszcze kilka lat pracy a i Ty sie tego nauczysz. Czego serdecznie Ci życzę.

Witam
Z awatara nie wynika aby koleżanka miała więcej lat niż ja stażu pracy w ratownictwie ale trudno, każdy ma prawo mieć swoje zdanie, wolny kraj.

Witam!
Dajmy już spokój tym polemikom i wróćmy do tematu KOBIETA RATOWNIKIEM MEDYCZNYM.
Szanujmy się na wzajem, a na pewno osiągniemy znacznie więcej.
Pozdrawiam.